BANA GÜVEN ÇOCUK....

        







        

            Şaşkınım.. Okadar şaşkınım ki ki, içimdeki heyecanı bir türlü tahlil edemiyorum.. Kaybettiği ümitlere yeniden kavuşmuş insanların ruh hali içindeyim.. Bu bir çocukça sevinç., budalaca bir saadet... «Budalaca» dedim. Çünkü.. biliyorum ki bu, mevsimsiz bir duygu çırpınışı benim için... Senin için bir heves.. bir çocukluk kaprisi.. Bir oyalanma.. Tabiat kanunlarına aykırı, şuursuz bir zaaf yaşadığım.. Kelimelere asla sığmayacak biz özlem içerisine girmiş bulunmaktayım.
  Ya gidersek ve yahut gidersennn.....Alıntı..

        Sen gidersen biliyorum ki bana bir şey olmayacak ama ben de gideceğim. Başka yere gideceğim. Orası da büyük olacak biliyorum ama orada senin sesin olmayacak anne, gitme, lütfen. Belki orada benim boyumda bebekler olacak ama biliyorum ki sen olmayacaksın anne. Lütfen izin ver, izin ver geleyim yanına. Gitme anne, lütfen. Oraya gitmek istemiyorum. Biliyorum çok güzel olacak orası ama dedim ya ben sana, senin yanındayken huzur doluyum ben anne. Yanına gelmemi  beklemiyorsan,sen gel anne yanıma.Burası sonsuz,burası sıcak,senide ısıtır benide ısıtır. Lütfen anne gitme, bitme yada ikimizde gitmeyelim...
Bak gözlerimi kapatıyorum anne,birazdan açacağım.Lütfen burada ol annem,gitme. Beni de başka yere gönderme annem.
                     
             
İçimdeki masum çocuk, beni sevmiyor. Kalbimi eziyor, sıkıyor avuçlarında. İzin veriyorum, nefesim tükenirken. Bebeğim, beni sevmiyor. Terk edecek beni, terk edeceksin beni. İçimde hissettiğim boşluk, beni terk edip gidişinden mi? Cevabını bilmediğim sorularla yaşıyorum, savruluyor hayatım. Hayat ağaç misali, günler yaprak, yaşama tutunan kökleri ise namaz. Ve meyveleri, çocuklarımız. Tanıdık bir koku, tanıdık bir hisle aralandı gözlerim. Zihnimde dolanıp duran arsız düşüncelerim ...

 Hadi be anne biraz daha direnelim...Gitmeyelim olur mu...
Previous
Next Post »
0 Yorum

Umarım gününüz güzel geçer:)